جان کستنر، برنده چهار جایزه امی، دسترسی بی‌سابقه‌ای به مدت ۱۸ ماه به مرکز درمانی بروکویل پیدا کرد که به ۴۶ بیمار و ۷۵ پرسنل اجازه داد تا تجربیات خود را با صراحت شگفت‌انگیزی به اشتراک بگذارند. نتیجه این کار دو مستند برجسته است: مستند اول به نام «مسئولیت ناپذیر کیفری» که در بهار ۲۰۱۳ در جشنواره هات داکس اکران شد و داستان یک بیمار خشن آزادشده در جامعه را دنبال می‌کند. فیلم دوم یعنی «دور از ذهن، دور از چشم» به مرکز سلامت روان بروکویل بازمی‌گردد تا زندگی چهار بیمار، دو مرد و دو زن را به تصویر بکشد که در تلاشند کنترل زندگی خود را به دست آورند تا بتوانند به جامعه‌ای بازگردند که اغلب از آن‌ها می‌ترسد و آن‌ها را اهریمنی جلوه می‌دهد.

مستند «مسئولیت‌ناپذیر به علت جنون» داستان جوان پریشان‌احوالی را روایت می‌کند که در پی یک حمله روان‌پریشی، به یک غریبه در یک مرکز خرید شلوغ ۶ ضربه چاقو می‌زند. دوازده سال بعد، قربانی او که به طرز معجزه‌آسایی نجات یافته است، با شنیدن اینکه او آزاد شده و تحت نظارت در جامعه زندگی می‌کند، وحشت‌زده می‌شود. این مرد اکنون برای ترخیص کامل و بدون قید و شرط درخواست داده است و اگر موفق شود، دیگر ملزم به مصرف داروهای ضدروان‌پریشی که بیماری روانی‌اش را کنترل می‌کنند نخواهد بود. این فیلم با دسترسی بی‌سابقه به بیمار، قربانی و آسایشگاه روانی، به هر دو سوی این بحث نگاهی می‌اندازد و چهره‌ای انسانی به این موضوعات اخلاقی پیچیده می‌بخشد.